Ik heb heel lang gedacht dat onderwijs dé oplossing was voor groei. En vaak is dat ook zo. Het leert je de wereld om je heen te begrijpen. Maar soms zitten je hoofd - en je lijf - gewoon even vol. Met nieuwe kennis, ervaringen, verwachtingen en emoties.

Ik merkte het bij mijn studenten, collega's en klanten. Bij mijn dochter. En uiteindelijk ook bij mezelf.

Human design kwam op mijn pad, net als KIE-coaching, qigong en Do-In.

Ik ontdekte dat even stilstaan soms beter is dan altijd maar doorgaan. Even 'nee' zeggen beter dan altijd 'ja'.

Dan zit de groei juist in vertragen. In voelen en jezelf begrijpen. In opladen en weer in balans komen.

Soms zit groei niet in harder je best doen

maar in jezelf beter begrijpen

Werk, verschillende rollen en mezelf steeds opnieuw uitvinden

Na mijn studie ging ik het bedrijfsleven in. Economie, cijfers en structuur gaven me houvast. Het paste... maar toch niet helemaal. Want na een paar jaar was ik helemaal klaar met al die uren achter een computer en alleen maar geld en cijfertjes. En voor het geval mijn hoofd toch nog twijfelde, vertelde mijn lijf me via heftige RSI-klachten dat het roer echt om moest. Dus dat deed ik: ik stapte over naar het onderwijs. Een spannende periode, waarin ik dubbel uit mijn bubbel stapte.

Daar, in het onderwijs, gebeurde iets bijzonders: ik zag mensen echt. Hoe verschillend ze leren, reageren, vastlopen en daarna toch weer groeien.

Ik genoot van die nieuwe wereld, maar het was ook intens. De combinatie van jonge kinderen thuis, een druk werkleven en elke dag uren in de file staan werd te veel. Ik ging terug naar kantoor, naar meer rust en zekerheid. Praktisch gezien leek dat de veiligste keuze. Dat ik de stabiliteit toch echt in mezelf moest zoeken, zou al snel blijken. Nog geen jaar later ging het bedrijf waar ik werkte failliet, precies op het moment dat ook mijn privéleven overhoop werd gegooid: mijn vader werd ernstig ziek.

In de jaren daarna bleef er van alles spelen in mijn leven, net als bij veel vrouwen: een jong gezin, veranderende vriendschappen, nieuwe hobby's, banen en opleidingen en uiteindelijk, in 2017, het verlies van mijn vader.

In 2015 had ook al een grote verandering plaatsgevonden: mijn scheiding. Er was geen drama geweest, het was niet ineens allemaal mis gegaan tussen ons. Ik had het vooral nodig om mezelf opnieuw te leren kennen. Ik had behoefte aan ruimte en aan een zekere mate van vrijheid. Want ik was toch niet alleen moeder? Ik was toch ook vrouw, en mens?

Ik heb me lang schuldig gevoeld over de scheiding. Want ik was degene die was weggegaan. Ik was degene die ons gezin overhoop had gegooid.

Mijn kinderen bleven mijn belangrijkste anker. Voor hen moest zo veel mogelijk hetzelfde blijven. En dat lukte, samen met alle mensen die van hen hielden. Tegelijkertijd leerde ik in die tijd om niet alleen te zorgen voor hen en voor anderen, maar ook weer een beetje voor mezelf.

Hoe ik echt leerde luisteren naar mezelf

In 2019 keerde ik terug in het onderwijs, nu als docent NT2, en dat voelde meteen goed. Ik begeleidde mensen die opnieuw moesten beginnen, niet alleen met taal, maar ook met het vinden van hun plek in een nieuw land, met andere gewoontes. En ik zag hoe vaak mensen wel willen, maar vastlopen op begrip - van die nieuwe taal, van de wereld en vaak ook van zichzelf.

Weer was het druk. Ik werkte tegelijk in het bedrijfsleven en in het onderwijs, en volgde weer een nieuwe opleiding. Ik maakte weken van 60 uur, maar ik kreeg zo veel energie van wat ik deed, dat het me geen enkele moeite kostte.

Eind 2021 voelde ik dat het tijd was om het bedrijfsleven te verlaten. Het was daar veilig en vertrouwd, maar ik had de wereld iets anders te bieden dan alleen maar rapportages en dossiers: mezelf, mijn persoonlijkheid en mijn positieve energie. Ik koos weer voor het onderwijs en besloot ook ruimte te maken voor een ander vuurtje dat was gaan branden: niet meer alleen voor anderen werken, maar ook zelf iets in de wereld brengen. Zelf iets creëren. Iets met nog meer betekenis. En daarmee begon wat de grootste zoektocht van mijn leven zou worden.

Want daarmee zou ik ondernemer worden. Maar dat woord had voor mij een hele negatieve lading. Als dochter uit een PvdA-nest had ik heel mijn jeugd te horen gekregen dat ondernemers rechtse, egoïstische mensen waren, die alleen maar zo veel mogelijk geld wilden verdienen, vaak ten koste van andere mensen. Nu had ik tijdens mijn werk in de accountancy veel ondernemers leren kennen, en ik wist al dat veel van hen helemaal niet in dat plaatje pasten. Maar toch... ik, ondernemer?

Ik besloot me te gaan omringen met andere vrouwelijke ondernemers. Om langzaam een beetje aan het idee te wennen dat ik misschien ook zo iemand zou kunnen worden. Om de kunst een beetje af te kijken. En om te voelen of ik in dat wereldje zou passen.   

In die tijd kwam Human Design op mijn pad. Eerlijk? Ik wist niet eens wat het was, had er nog nooit van gehoord. Maar op de avond dat ik het ontdekte, bleef ik lezen, en verder lezen, tot diep in de nacht. Zo veel herkenning. Het verklaarde zoveel, gaf zoveel antwoorden op vragen waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. Het was geen hokje om mezelf in te stoppen, maar een spiegel die me de mogelijkheid gaf om anders naar mezelf te gaan kijken. Met meer inzicht en met meer compassie. Het was een geweldige brug tussen mijn hoofd, dat alle nieuwe kennis en inzichten opzoog als een spons, en mijn lijf - want dát mocht vanaf nu mijn grootste raadgever gaan worden. Bij grote en kleine beslissingen en tijdens mijn zoektocht naar een leven dat nog beter bij me zou passen. En het fijne was, dat heel veel keuzes uit het verleden ook een plekje kregen. Allerlei mensen en gebeurtenissen waren met een reden op mijn pad gekomen.

Ook de mensen om me heen leerde ik plotseling beter begrijpen. Mijn kinderen bijvoorbeeld, die ik onbewust altijd al redelijk vrij had gelaten in de keuzes die ze maakten - hoe moeilijk dat soms ook was. Ik had dat altijd gekoppeld aan mijn eigen opvoeding, waar veiligheid, bescherming en 'doe nou maar  normaal' altijd voorop hadden gestaan. Zo had ik mijn eigen kinderen juist niet willen opvoeden. En nu had ik een systeem gevonden dat mijn gevoel ondersteunde: loslaten en vrijheid geven waren soms inderdaad beter dan al te veel vasthouden en bijsturen.     

Als ik erop terugkijk, is dat het moment waarop er echt iets begon te verschuiven. Misschien was de tijd gewoon rijp, door mijn leeftijd en waarschijnlijk het begin van de overgang, Hoe dan ook, ik had eindelijk een spiegel gevonden om mijn patronen en overtuigingen in te reflecteren. Een eerste stap om uit mijn hoofd te komen, en mijn lijf en gevoelens meer de ruimte te geven. In de jaren daarna verdiepte ik me verder: in de Gene Keys - gelieerd aan Human Design - in qigong, in KIE-coaching en in Do-In yoga. Niet als verzameling methodes, maar als één beweging terug naar het lichaam.

Ik herinner me nog goed mijn eerste les qigong, die ik volgde in Barendrecht. Drie kwartier lang stroomden de tranen over mijn gezicht, omdat ik voor het eerst in lange tijd mijn energie weer voelde stromen. Mijn lijf weer voelde.

Op de opleidingsdagen voor KIE-coach mocht ik nog meer voelen. Energie. Waar mijn spanning zat. Hoe ik die zachtjes mocht loslaten. Nou ja, zachtjes... de tranen liepen ook daar geregeld over mijn wangen, net als bij de andere dames in de groep.

Blijven leren, vallen en opstaan

Zo bleef er van alles in mij bewegen. Ook in mijn werk bleef ik zoeken naar de verbinding tussen hoofd, lijf en gevoel. Ik was weg uit het bedrijfsleven, onderweg in het onderwijs... maar nog niet helemaal thuisgekomen. Ik bleef zoeken naar werk dat nog dichter bij de mens zelf kwam. Ik ging ook anders kijken naar groei. Dat zag ik niet langer als iets wat je alleen maar begrijpt met je hoofd, maar ook als iets wat je voelt in je lichaam.

Ik kijk soms met bewondering - en verbazing - naar mijn kinderen, en naar hun vrienden. Zij volgen hun eigen pad zo veel sterker dan ik kan bedenken. En dan ik durfde, toen ik hun leeftijd had. Maar ik zie ook hoe moeilijk zij het soms hebben, in een maatschappij die ze zo graag in een hokje wil duwen, ergens binnen de kaders die de generaties voor hen hebben gecreëerd. Veel jonge mensen lopen vast, raken burn-out, of krijgen fysieke klachten. Hetzelfde geldt voor (jonge) moeders, voor mijn collega's overal in het onderwijs, voor (mantel)zorgers. En het geldt zeker ook voor de jonge nieuwkomers in mijn klas. Hoe blijf je steeds dicht bij jezelf? Hoe houd je jezelf gezond en in balans?

Human Design, KIE-coaching en qigong of Do-In... het zijn allemaal tools die we daarvoor kunnen gebruiken. Jij ook, als je dat wilt.

Is dat altijd makkelijk? Nee, zeker niet. Ik heb alle kennis en vaardigheden in huis om dicht bij mezelf te blijven en mijn lichaam en geest gezond te houden.

Maar toch neemt mijn hoofd soms nog steeds de leiding.

Vooral als ik me even niet veilig voel, of als de druk groot is. Dan vergeet ik te luisteren naar mijn gevoel. Zo kocht ik in 2025 nog een appartement dat vooral klopte 'op papier', omdat de woningmarkt geen ruimte liet voor dat gevoel. En dat heb ik geweten, iedere keer dat ik naar 'huis' ging.

Als ik verdrink in wat er allemaal moet gebeuren, voor mijn studenten en leerlingen op school en daarnaast nog voor mijn eigen praktijk.

Als ik twee keer per week urenlang in de auto zit, onderweg van oost naar west of andersom, omdat ik in twee werelden wil blijven leven.

Als mijn rug pijn doet, of ik me stijf voel, omdat ik te weinig tijd maak voor qigong of yoga.

Als ik me gammel voel na alleen een kop koffie en een beschuitje bij het ontbijt, terwijl de koelkast vol ligt met biologische groenten en eieren.

Soms moet ik glimlachen, als ik bedenk hoeveel ik weet, en hoe moeilijk het toch is om 'het goede' te doen.

Hoeveel adviezen ik geef aan anderen, terwijl ik toch zelf ook de plank nog wel eens missla waar het mijn eigen leven betreft.

Dan denk ik aan deze quote:

'Zij die kunnen, doen. Zij die niet kunnen, onderwijzen.'

Betrapt. Ik ben dus zelf ook nog steeds onderweg.

Maar hé, dat is oké.

Want al doende leren we verder. Ik dus ook.

En we hoeven niet 'af' te zijn.

Toch?

Want hoe geweldig is de reis, en hoe mooi het uitzicht. En wat mogen we veel leren onderweg.

Mijn werk, mijn missie

In mijn privéleven en in mijn werk zie ik steeds hetzelfde terug: mensen die sterk zijn, veel dragen, veel kunnen - maar zichzelf onderweg zijn kwijtgeraakt.

Mensen die wel willen bewegen, maar vastzitten in patronen, stress of oude overtuigingen.

Met die mensen werk ik. Voor hen kom ik 's morgens mijn bed uit.

In het onderwijs, om jonge mensen op weg te helpen die hun weg willen vinden in een nieuw land en een nieuwe manier van leven.

Om hun rugzak iets lichter te maken, zodat er ruimte komt voor nieuwe vaardigheden en vooral voor zichzelf - voor wat zij nodig hebben.

In mijn praktijk, om vrouwen te ondersteunen die veel zorgen voor anderen.

Die sterk zijn, maar dat in alle drukte zijn vergeten.

Die moe zijn, of overprikkeld, of gefrustreerd. Niet omdat ze iets fout doen, maar omdat ze lang hebben volgehouden, aangepast, gedragen.

Ben jij zo'n vrouw? Herken je hier iets in? Dan ben je hier misschien niet toevallig.

Misschien kan ik je helpen je weer contact te maken met jezelf.

Niet door meer te moeten, maar door beter te begrijpen wat er al is. Hoe jouw energie werkt. Welke blokkades opgeruimd mogen worden.

Niet om je te ‘fixen’. Maar om je te helpen terug te komen bij jezelf.

'Als je het rustig hebt, neem dan af en toe pauze. Als je het druk hebt, neem dan nog meer pauze.'

Professionele ontwikkeling en inspiratie

Ik laat me graag inspireren door anderen. Hieronder staat een kleine selectie van vrouwen die mij inspireren om het beste uit mezelf en anderen te halen 😊.

Je kunt anderen alleen maar zo ver meenemen als je zelf al bent gegaan. Dit is mijn professionele reis tot nu toe:

2026

• Gene Keys verbindingsdag bij Gene Keys Nederland
• Online Masterclass Profielen in de Opvoeding bij Sarah Leers
• 1-daagse verdiepingsdag KIE Chronische Pijn bij Carla van Wensen

2025

• Coachingsessie met paarden bij Manada
• Representant tijdens opstelling met paarden bij Marjolijn van Dieren
• Do-In Academy leerjaar 1 bij Lilian Kluivers

2024

• 8-daagse opleiding KIE Level 1 en 2 bij Carla van Wensen
• Jaartraject Living Your Design bij Theo Bongers
• Symposium Human design en Onderwijs van Barbara LeNoble
• Start Human Design Coaching Toolkit plus training bij Rianne Klein Geltink

2023

• Diverse opleidingsdagen Chi Neng qigong bij het Chi Neng Instituut

2022

• Training Taal- en Schrijfcoach bij BureauTaal
• Initiator Libelle Extra Makkelijk te Lezen

2021

• Bevoegd docent NT2 bij Radboud in'to Languages

2020 en eerder

• Reiki level 1
• Belastingadviseur bij Register Belastingadviseurs
• Bevoegd docent Basisonderwijs bij Hogeschool InHolland
• HEAO Bedrijfseconomie bij Hogeschol Rotterdam (toen nog HES)

En dit ben ik ook.